Agnieszka Kozłowska-Rajewicz

Komisja zajmuje się między innymi: wprowadzaniem tematu praw kobiet do głównego nurtu polityki, równością szans...

Pytanie w sprawie walki z handlem kobietami i dziewczętami w celu wykorzystywania seksualnego i wyzysku w pracy w UE

W sprawozdaniu w sprawie postępów poczynionych w walce z handlem ludźmi za 2016 r. Komisja stwierdziła, że 76% zarejestrowanych ofiar stanowiły kobiety, a co najmniej 15% – dzieci. Większość zarejestrowanych ofiar to obywatele UE, przy czym 65% z nich pochodzi z Rumunii, Bułgarii, Holandii, Węgier i Polski. Handel ludźmi do celów wykorzystywania seksualnego jest nadal najbardziej rozpowszechnioną formą handlu ludźmi (67% zarejestrowanych ofiar), zaraz po nim plasuje się natomiast handel w celu wyzysku w pracy (21%).

Kilka państw członkowskich zgłosiło, że handel ludźmi w celu wyzysku w pracy rozwija się (21% ogółu zarejestrowanych ofiar). W sprawozdaniu wskazano rolnictwo jako jeden z sektorów o wysokim stopniu ryzyka, czego przykładem są niedawno zgłoszone przypadki rumuńskich kobiet sprzedanych do Włoch. Najwięcej ofiar zarejestrowano w następujących pięciu państwach nienależących do UE: w Albanii, Chinach, Maroku, Nigerii i Wietnamie. Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji oraz UNICEF odnotowały gwałtowny wzrost liczby kobiet i dziewcząt nigeryjskich, które padły ofiarą handlu ludźmi, przy czym 50% z nich stanowiły dzieci bez opieki, zaś 80% kobiet padło ofiarą handlu ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego.

Za pośrednictwem dyrektywy 2011/36/UE w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar UE przyjęła środki w zakresie zapobiegania handlowi ludźmi, ochrony i wsparcia dla ofiar, ścigania handlarzy ludźmi, a także utworzenia krajowych jednostek ścigania wyspecjalizowanych w handlu ludźmi, jak również utworzenia ogólnoeuropejskich zespołów dochodzeniowo-śledczych, które będą ścigać transgraniczne przypadki prowadzenia tego procederu. Państwa członkowskie muszą również stosować się do przepisów dyrektywy 2012/29/UE w sprawie praw ofiar i dyrektywy 2014/36/UE w sprawie pracowników sezonowych. Ponadto art. 5 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zakazuje niewolnictwa i przymusowej pracy, a art. 31 stanowi, że każdy pracownik ma prawo do należytych i sprawiedliwych warunków pracy.

Mając na uwadze doniesienia o poważnym wyzysku w pracy i wykorzystywaniu seksualnym w różnych sektorach:
1. W jaki sposób Komisja ocenia przestrzeganie przez państwa członkowskie przepisów wyżej wymienionych dyrektyw oraz ich obowiązku zachowania należytej staranności, aby chronić pracowników i prowadzić kontrole mające na celu identyfikację przypadków pracy przymusowej, a także chronić ofiary, wprowadzać mechanizmy dochodzenia roszczeń oraz zapewniać, że sprawcy zostaną postawieni przed sądem? Jakie działania zamierza podjąć Komisja wobec państw członkowskich, które nie przestrzegają dyrektyw?
2. Jakie konkretne środki podejmuje Komisja, aby uwzględnić aspekt płci w handlu ludźmi, wykorzystywaniu seksualnym i wyzysku w pracy? Biorąc pod uwagę liczbę zgłoszonych przypadków i konkretne sektory, jakie zasoby przewidziano na problematykę płci, aby skutecznie rozwiązać omawiany problem?
3. Jakie podjęto działania dochodzeniowe pod adresem krajów, w których wykorzystywanie seksualne i wyzysk w pracy są najbardziej powszechne?
4. Czy w oparciu o obowiązek zgłaszania przez państwa członkowskie danych Komisja gromadzi specjalnie zdezagregowane dane na temat kobiet będących ofiarami wykorzystywania seksualnego i wyzysku w pracy w UE? Kiedy Komisja zamierza przedstawić swą strategię na okres po 2016 r.?

Komentarze

Komentarze