Agnieszka Kozłowska-Rajewicz

Komisja zajmuje się między innymi: wprowadzaniem tematu praw kobiet do głównego nurtu polityki, równością szans...

Interpelacja w sprawie pracy krajowych organów ds. równości

Przepisy UE zobowiązują państwa członkowskie do ustanawiania krajowych organów ds. równości, które mają następnie obowiązek promować równe traktowanie i zwalczać dyskryminację ze względów ujętych w prawie UE, takich jak płeć, rasa, pochodzenie etniczne, oraz, na zasadzie dobrowolności, ze względu na wiek, orientację seksualną, wyznanie lub przekonania oraz niepełnosprawność. Wszystkie państwa członkowskie pomyślnie powołały do życia krajowe organy ds. równości, ale ich stopień autonomii i kompetencje znacznie się między sobą różnią, a w związku z tym także ich skuteczność w wykonywaniu głównych zadań. Ponadto brak jest konkretnych wytycznych dla państw członkowskich na temat tego, jak te organy ds. równości powinny funkcjonować, a ich wyniki są w ograniczonym stopniu kontrolowane.

1. Jak Komisja kontroluje i ocenia pracę krajowych organów ds. równości pod względem realizacji ich głównych zadań, które zasadniczo polegają na podnoszeniu świadomości na temat istnienia przepisów antydyskryminacyjnych i pomocy prawnej dla ofiar?

2. Ile państw członkowskich zdecydowało się rozszerzyć ochronę prawną zagwarantowaną w przepisach krajowych i objąć nią nie tylko powody wymieniane w prawie UE (płeć, rasa, pochodzenie etniczne), ale także dodatkowe powody, takie jak wiek, wyznanie lub przekonania, niepełnosprawność i orientacja seksualna? Które to są państwa?

3. Czy Komisja gromadzi dane na temat reprezentacji prawnej osób w sprawach o dyskryminację, w których mediację zapewniają krajowe organy ds. równości?

Komentarze

Komentarze